در هوش مصنوعی حتی در منطقه هم وضعیت خوبی نداریم/ دانشگاه عربستانی ۳ هزار جیپییو خریداری کرده و ظرفیت پردازش در یک ساختمان آرامکو از کل کشورمان بیشتر است
به گزارش «نبض فناوری»، با گسترش روزافزون کاربردهای هوش مصنوعی، تب و تاب ورود به این عرصه در جهان به شدت داغ شده و ایران هم از این حیث مستثنی نیست، اما شواهد و قرائن حکایت از عدم توجه کافی به این حوزه دارد تا جایی که اوضاع کشورمان حتی در منطقه هم خوب و قابل قبول نیست.
آن گونه که دکتر بابک حسین خلج، مدیر مرکز علوم داده دانشگاه صنعتی شریف میگوید: اگر از آمریکا که رتبه نخست را در این حوزه در اختیار دارد و بعد چین که در رتبه دوم قرار دارد، بگذریم، کشورهای زیادی در تلاش هستند تا در این عرضه حضور قدرتمندی داشته باشند و از این نظر، اوضاع کشورمان حتی در منطقه هم خوب نیست.
وی میافزاید: صرف نظر از قیاس با کشورهای پیشرو در این عرصه که بعضا با آنها فاصله نجومی داریم، به عنوان مثال میشود به یک دانشگاهی در عربستان سعودی اشاره کرد که اخیرا سفارش ۳۰۰۰ جیپییو «اچ ۱۰۰» [H۱۰۰، محصول شرکت مشهور انویدیا]را داده است یا دانشگاهی در امارات متحده عربی که سفارش چندصدتایی داشته است که اعداد و ارقامی خیلی بزرگتر از اعدادی هستند که ما اکنون در کشورمان داریم.
رئیس دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف در ادامه با ذکر مثالی متفاوت، میگوید: نکته دیگری که به نظرم مهم است، استفاده از هوش مصنوعی در حوزههای صنعتی است که به طور مثال میشود به شرکت آرامکو عربستان اشاره کرد که چیزی حدود ۴۰ میلیارد دلار برای سرمایه گذاری در این حوزه پیشبینی کرده و اکنون تنها در یک ساختمان این شرکت در شهر ظهران، توان پردازشی ۱۰ پتافلاپ [هر پتافلاپ (Petaflop) برابر است با یک کوادریلیون (یک میلیون میلیارد) عملیات در ثانیه]حاصل آمده که احتمالا از کل توان پردازشی در کشورمان بیشتر است.
وی میافزاید: ذکر این مثالها و موارد از این رو اهمیت دارد که میبینیم ما متاسفانه حتی در منطقه هم به شدت عقب هستیم و این موضوع میتواند برایمان تبعات خیلی مهمی داشته باشد. این در حالی است که در این حوزه قابلیتها و پتانسیلهای خیلی خوبی در کشور داریم، اما با چالشهای مختلفی روبرو هستیم که انشالله با رفع آنها میشود فرصتهایی که در حوزه هوش مصنوعی محقق شدنی هست را به دست آوریم.
اما این چالشها چیستند؟ به تاکید خلج، بحثهای حاکمیتی و تصمیم گیری، بحثهای فرهنگسازی و بحث قوانین و مقررات مربوطه از جمله این چالشها هستند. او در این باره میگوید: در بحث حاکمیت چند جنبه مهم وجود دارد که شاید مهمترینشان اولویت و فوریت است؛ اینکه بدانیم هوش مصنوعی برخلاف فناوریهایی قبلی که توسعهشان زمانبر بود، رشد بسیار بسیار سریعی دارد و لذا بایستی در تصمیم گیری، این فوریت را لحاظ کنیم.
وی میافزاید: بحث بعدی همراستایی نهادهای حاکمیتیست تا بتوانیم منابعی به هوش مصنوعی تخصیص داده و قابلیتهایی که در بخشهای مختلف در این حوزه وجود دارد را تجمیع کنیم. بحص بعدی مربوط به حاکمیت، بحث رگولاتوری است که نظر شخصی من این است که باید رگولاتوری در این حوزه به تسهیل گری تبدیل بشود تا شاهد این باشیم که خود بازار و پتانسیل بخش خصوصی به کار گرفته شود و دولت با حداقل وضع قوانین، عهدهدار مدیریت این مسیر رشد شود.
مدیر مرکز علوم داده دانشگاه شریف در ادامه میگوید: در نتیجه نگاه تسهیل گر به جای رگولاتوری، موارد و چالشهایی مانند دیتا هم رفع خواهد شد چراکه بخش خصوصی منتظر نمیشود و به سرعت در این مسیر پیش میرود. اینجا دولت میتواند بحثهای مهم دیگر مانند فرهنگ سازی را عهدهدار شود، اصلاح و تسهیل قوانین، دسترسی به دادهها و... را پی بگیرد تا اکوسیستم هوش مصنوعی در کشور شکل بگیرد و پیش برود.
